X
تبلیغات
نماشا
رایتل

متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان

پنج‌شنبه 17 تیر 1395 ساعت 13:30
[ad_1] متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان فروشگاه فایل فروش

متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان

متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان دسته: علوم اجتماعی
بازدید: 1 بار
فرمت فایل: docx
حجم فایل: 156 کیلوبایت
تعداد صفحات فایل: 129

نخستین مناسبت در دی ماه جشن‌های چهارگانه دیگان است چون در دی ماه چهارروز به نام خدا نامیده می‌شود این جشن‌ها با «اورمزد روز » آغاز می‌شود و با «دی‌به‌دین» پایان‌می‌پذیرد ١ اورمزد و دی ماه در نخستین روز دی ماه باستانی ٢۵ آذرماه خورشیدی ٢ دی به‌آذر و دی‌ماه در هشتمین روز دی ماه باستانی ٢ دی ماه خورشیدی ٣ دی‌به مهر ودی‌ماه در پانزدهمین روز دی

قیمت فایل فقط 5,000 تومان

خرید

مناسبت این یادروز به کوتاهی از این قرار است: 
پیامبر ایران باستان اشوزرتشت پس از پایان رسالت خود که آموزش راستی و آرامش به انسان‌ها بود، در شهر بلخ به سرمی‌برد. در سن هفتادو هفت سالگی هنگامی‌که گشتاسب کیانی و پسرش اسفندیار فرمانروای بلخ که آن زمان از پایتخت خارج شده بودند، فرمانروای تورانی ارجاسب که دشمن دیرینه ایرانیان بود از فرصت استفاده کرد و توربراتور فرمانده سپاه خود را با لشکری بسیار به ایران فرستاد. لشکر تورانی دروازه‌های شهر بلخ را با همه دلاوری‌های ایرانیان در هم شکستند و هنگامی‌که اشوزرتشت پیامبر ایرانی با لهراسب و گروهی از پیروانش در آتشکده بلخ به نیایش مشغول بودند، با یورش سپاهیان مهاجم همگی جان باختند.
اشوزرتشت گرچه جان به جان آفرین سپرد و از دیده‌ها پنهان گشت، ولی روان پاکش همراه با اندرز و آموزش‌های جاودانه‌اش پیوسته زنده ماند. طوری که پس از هزاران سال نام بلندش بر سرزبان‌ها و فروغ مهرش در درون دل‌هاست.
* مناسبت سوم برگزاری «گهنبار» است که از روز مهر تا ورهرام ١۶ تا ٢٠ دی ماه باستانی و ١٠ تا ١۴ دی ماه خورشیدی چهره میدیارم گاه خوانده می‌شود. این گهنبار ویژه پیدایش جانوران است. میدیارم به چم (معنای) میانه آرامش است و زمانی برگزار می‌شود که هنگام آرامش و استراحت کشاورزان و دامداران است.
* روزهای نبر (نخوردن گوشت) نیز در دی‌ماه عبارتند از : 
– ششم دی برابر با ماه روز 
– هشتم دی برابر با گوش روز 
– پانزدهم دی برابر با رام روز 
– بیست و ششم دی برابر با وهمن روز

زرتشت

January 19th, 2009, 14:50

برابر با سالنامه‌ی زرتشتیان، امسال روز سوم آذرماه برابر است با جشن آذرگان، یعنی برابری آذر روز با آذرماه؛
برابری این روز با ماه آن را جشنی ساخته است به‌نام « آذرگان» که آن را « آذرجشن» نیز می‌گویند. آذر یا آتش در آیین مزدیسنی، پاک و پاک‌کننده به شمار می‌رود و از این نگاه مورد احترام است. توجه زرتشیتان به آتش از لحاظ فروغ و شعاع آن است که نموداری از فروغ ایزدی است و در هنگام نیایش و ستایش اهورامزدا، آتش و نور را پرستش سوی خود قرار داده‌اند.
نیا را همی‌بود آیین و کیش 
پرستیدن ایزدی بود بیش 
بدان گه بدی آتش خوبرنگ 
چو مر تازیان راست محراب سنگ 
نیاکان ما در این روز به آتشکده‌ها می‌رفته‌اند و ستایش و نیایش اهورامزدا را به جا می‌آورده‌اند.
به گفته پژوهشگران ، از روزی که ایرانیان و هندوان در پهنه گیتی شناخته شدند، مردمی‌بودند که آتش را در پرستشگاه‌های خود گرامی‌و بزرگ می‌داشتند.
به گواهی اوستا و ودا- کتاب مقدس هندوها- سرودهای آتش هماره در سرزبان‌های نیاکان پارسای ما بود. در سنگ نوشته‌هایی که از هخامنشیان به جای مانده، دیده می‌شود که داریوش در برابر آتشدان به ستایش ایستاده است همچنین در روی هزاران سکه پادشاهان روزگاران پیش، آتشدان دیده می‌شود.
پس از چیره شدن تازیان بر ایران و چندین سده پس از آن، باز در سراسر ایران آتشکده‌ها روشن بود، یا آن گونه که نویسندگان پیش نوشته‌اند برخی از آن‌ها خاموش و ویران و برخی دیگر مسجد شدند.
آتش در دین های دیگر نیز مقدس بوده است. به طوری که می‌دانیم حضرت موسی در کوه «طور» شعله‌ی آتش را از دور مشاهده کرد و از میان آتش ندای الهی را شنید و به مقام پیامبری رسید.
در قرآن مجید نیز ضمن بیان قدرت خدا و شرح نعمت‌های او، به اهمیت آتش اشاره می‌کند؛ بدین مضمون که : « خداوند متعال چنان خدایی است که قرار داده است برای شما از درخت سبز آتش را که شما از آن حرارت و روشنایی به دست می‌آورید و گرم می‌شوید.»
در ایران باستان، آتش دارای اهمیت و تقدس بوده و احترام و ارزش در خور خویش را داشته است، در اوستا از آتش به عنوان یک پدیده‌ اهورایی یاد شده و داور میان نیکوکاران و دروغکاران است.
یسنای شصت و دوم یکی از نمونه‌ها به شمار می‌رود، در خرده اوستا نیز نقش اساسی دارد. در خرده اوستا همراه با دو بند از سرودهای گات‌ها به عنوان « آتش نیایش »انتخاب شده است و در همه آیین‌های شادی مانند سدره‌پوشی، گواه‌گیری، جشن ها و گشایش ساختمان‌ها، توسط موبد سراییده می‌شود. آتش نیایش در حقیقت سرود شادی و شادمانی است و از قدیم پس از افروختن آتش، خوانده می‌شده است.
یسنای ۶٢ متنی بسیار قدیمی‌اوستایی ست که درباره آتش است. در اساطیر ایرانی آتش هفتمین آفرینش مادی خداوند است. نخست آسمان، دو دیگر آب، سدیگر زمین، چهارم گیاه، پنجم گوسفند، ششم مردم و هفتم آتش که درخشش او از روشنی بیکران، از جای هرمز است

  • نخستین مناسبت در ماه مهر آغاز سال تحصیلی است که به همین مناسبت « مهرماه و آغاز پاییز » را « بهار» دانش نام نهاده‌اند. به گفته برخی از پژوهشگران، دلیل آغاز سال تحصیلی در مهرماه نیز همزمانی آن با جشن مهرگان بوده که اهمیتی همچون نوروز داشته است. و به دلیل فروشکوه و خجستگی این جشن، ماه مهر را آغاز سال تحصیلی قرار داده‌اند.
    * جشن مهرگان مناسبت دیگر این ماه است که از روز دهم یعنی برابری مهرروز و مهرماه آغاز می‌شود. این جشن در روزگاران دیرین در نخستین روز از پاییز برگزار می‌شد.
    مهرگان پس از نوروز بزرگ‌ترین جشن ایرانی و هندی است این آیین، در ستایش ایزد«میثره» یا « میترا »و بعدها «مهر» است که از مهر روز آغاز شده تا رام روز به اندازه‌ی شش روز ادامه دارد.
    « مهریشت» نام بخش بزرگی در اوستا است که در بزرگداشت و ستایش این ایزد بزرگ و کهن ایرانی سروده شده است. مهریشت، دهمین یشت اوستا است و همچون فروردین یشت، از کهن‌ترین بخش‌های اوستا به‌شمار می‌آید.مهریشت از نگاه اشاره‌های نجومی‌و باورهای کیهانی از مهم‌ترین و ناب‌ترین بخش‌های اوستا است و کهن‌ترین سند درباره‌ی آگاهی ایرانیان از کروی بودن زمین، بند ٩۵ همین یشت است. از مهریشت تا به امروز ۶٩ بند کهن و ٧٧ بند افزوده شده از دوران ساسانیان، به جامانده است.
    در بخشی از مهریشت آمده است: 
    می‌ستاییم مهردارنده‌ی دشت‌های پهناور را، 
    او که به همه‌ی سرزمین‌های ایرانی، 
    خانمانی پر از آشتی، پر از آرامی‌و پر از شادی می‌بخشد.
    * روز دهم مهرماه روز سالمندان نیز هست و به این مناسبت زرتشتیان نیز از کهن‌سالان و کسانی که کوله‌باری از تجربه‌های تلخ و شیرین را بر دوش می‌کشند و به این دلیل پشتشان خمیده شده است، سپاسگزاری می‌کنند و این سرمایه‌های پربار را ارج می‌نهند.
    * در تقویم‌های امسال روز عید فطر نیز همزمان با دهم مهرماه اعلام شده است.
    * در این ماه گهنبار چهره « ایاسرم‌گاه» نیز برگزار می‌شود. روز آغاز این گهنبار از بیستم مهرماه یعنی اشتادایزد است و تا ٢۴ مهرماه که انارام روز است، ادامه دارد. درباره این چهره گفته‌اند: 
    ایاثرم یا ایاسرم ( Aya – threm) آغاز فصل سرما- کاشت محصولات زمستانی، این گهنبارگاه آفرینش گیاهان است و از روز اشتاد تا انارام ایزد یعنی از روز بیست‌وششم تا سی‌ام مهرماه زرتشتی (بیستم تا بیست و چهارم ‌مهرماه در گاهشماری رسمی) برپا می‌شود. این گهنبار، با چهره پیشین ٣٠ روز فاصله دارد. ایاسرم‌گاه زمانی است که چوپانان با گله خود پیش از آمدن سرما، از چراگاه‌های تابستانی به خانه باز می‌گشتند.
    * روزهای نبر که زرتشتیان از خوردن گوشت جانورانی نظیر گوسفند، گاو، شترو مرغ خودداری می‌کنند نیز از این قرار است: 
    ششم مهرماه برابر با ماه روز 
    هشتم مهرماه برابر با گوش روز 
    پانزدهم مهرماه برابر با رام روز 
    بیست و ششم مهرماه برابر با وهمن روز

مهر به چم (معنای) دوستی و پیمان است، پس بیراه نیست که جشن مهرگان نیز در شمار جشن‌های والا و پرارجی همچون نوروز و سده بوده است همچنان نیز ارزش و شکوه خود را دارد. و برگزاری آن از دیر و دور در شمار شایسته‌ها و بایسته‌ها بوده است .

قیمت فایل فقط 5,000 تومان

خرید

برچسب ها : متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان , متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان , دانلود متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان

قیمت فایل فقط 5,000 تومان

متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان
[ad_2] متن کامل پروژه ای در مورد جشنهای ایران باستان
نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.